Wszystkie nowości związane z grą możemy śledzić na stronach:
Facebook
Publiczna Beta Grepolis
InnoGames

W związku z urodzinami zawsze organizowanych jest dużo konkursów, w których gracze mogą wygrać złoto i inne nagrody. Obecnie trwa między innymi konkurs „Gracz roku”. Niedawno zostały ogłoszone 3 kolejne konkursy:„FotoDionizje”, „Spełnione marzenia Pytii” i „Konkurs tortowy”. Na początku wystartował konkurs „FotoDnionizje”, w którym gracze przebierają się w kostium związany ze starożytną Grecją i przesyłają zdjęcie. Następny konkurs „Spełnione marzenia Pytii” dzieli się na etapy:
Etap I Wysłanie swojej propozycji z parametrami świata do opiekuna konkursu.
Etap II Każdy zarejestrowany użytkownik forum, może oddać swój głos na jeden z parametrów nowego świata.
Etap III Przewidziany start nowego świata Ypsīlon.
Jeżeli powyższe konkursy są zbyt trudne i radzisz sobie w kuchni lub ładnie rysujesz, to „Konkurs tortowy” jest właśnie dla Ciebie. Już dziś możesz przesyłać swoje wypieki lub rysunki tortów na forum. Nagrodą w tym konkursie jest złoto.

W zeszłe urodziny zespół Grepolis zorganizował 3 konkursy. Pierwszym z nich był „Użytkownik miesiąca”. Każdy mógł zgłosić jednego kandydata, który był jego zdaniem najbardziej pomocnym graczem. Drugim bardzo ciekawym konkursem był „Quiz” na temat Grepolis. Opiekun wstawiał pytanie, a uczestnik miał za zadanie poprawnie na nie odpowiedzieć. Pytań było 20, a liczyła się nie tylko wiedza, ale również szybkość, gdyż tylko pierwsza poprawna odpowiedź była nagradzana. Ostatnim konkursem była propozycja święta Grepolis. Każdy użytkownik mógł zgłosić dowolne święto od antycznych po współczesne, ale warunkiem było to, że musiało być związane z Grepolis.
W tych konkursach zwycięzcy otrzymali nagrody rzeczowe w postaci koszulek, kalendarzy InnoGames oraz największej atrakcji – wyjazdu na zlot InnoGames.

W 2011 roku wprowadzono wiele nowości. Po długich oczekiwaniach została ogłoszona wersja 2.0 Grepolis. Dzięki niej możemy poznawać kolejne sekrety dotyczące gry i rozwoju miast. Nowy system farmienia, Fenicki handlarz, czy cuda świata to tylko niektóre z nowych elementów gry.
Razem z wersją 2.0 został wprowadzony Świat Bohaterów, gdzie doświadczeni gracze mogą wypróbować swoich sił w walce przeciwko innym dobrym graczom z różnych światów. Jednak, aby dołączyć do Świata Bohaterów trzeba posiadać specjalne odznaczenie Heroiczny taktyk. Świat ten oferuje między innymi nowe badania, nowego boga z nowymi czarami oraz zwiększone poziomy budynków. W polskiej wersji językowej świat ten pojawi się w pierwszym kwartale 2012 roku. Dotychczas świat ten można było tylko testować na Publicznej Beta Grepolis przez miesiąc – od 15 grudnia do 16 stycznia. Ale to nie wszystko! Już dziś możesz wypróbować mobilną wersję Grepolis, która ułatwi grę poprzez telefon komórkowy.

To wszystko, co udało nam się osiągnąć, zawdzięczamy Wam drodzy gracze. To Wy dajecie nam wskazówki, a my tylko staramy się spełniać Wasze oczekiwania.
Dziękujemy Wam za to!

Hasła w Grepolis są hashowane algorytmem jednostronnym (nie md5, które dość łatwo złamać z pomocą tęczowych tablic), więc ich odczytanie na chwilę obecną jest niemożliwe. Pomijając podpatrzenie i keylogery, jedynym sposobem, aby włamywacz poznał hasło, jest podsłuch w sieci lokalnej. Jednak rzadko kiedy taka osoba jest w tej samej sieci lokalnej (przeważnie ten sam dom/mieszkanie, ale czasem są w niej też sąsiedzi, jeżeli mamy z nimi wspólny Internet). Pozostaje jeszcze wykorzystanie naiwności graczy, którzy po prostu przekazują swoje hasła na specjalnie przygotowanej stronie lub przesyłają innemu graczowi np. w celu dodania złotych monet, korzystając z nowej super-hiper dziury w grze (która jest oczywiście bajeczką, aby uzyskać hasło i w rezultacie konto).

Hasła do konta w grze nie należy podawać NIGDZIE poza stroną, do której mamy pewność, że jest to strona Grepolis – czyli domeną jest http://*.grepolis.com/ lub w przypadku logowania się za pomocą portalu Innogames, którego adres url to http://www.innogames.com/. Ponadto hasło powinno być dostatecznie trudne do odgadnięcia, by włamywacz połamał sobie na nim zęby.

Krzyżakp

Jeżeli uważasz, że nie masz po co zgłaszać siebie do konkursu, możesz zgłosić innego gracza, który wg Ciebie ma szansę na zwycięstwo w konkursie. Być może dzięki Tobie wygra osoba, która naprawdę na to zasłużyła :)

Przejdźmy do zasad konkursu. Czas na wysyłanie zgłoszeń mija 17 stycznia o północy, czyli  tydzień od startu. Następnie Team GreTime’s wybierze 10 finalistów, których czeka walka o głosy Graczy i Użytkowników Forum w przeprowadzonym tygodniowym głosowaniu.

Nagrody:

• Nagroda 1
• Nagroda 2
• Nagroda 3

Z tego miejsca zachęcam Was wszystkich do wzięcia udziału w konkursie, a także do głosowania w przyszłej ankiecie :)

Zdjęcia: http://www.clker.com/clipart-11356.html
http://monetyzagraniczne.rododentron.pl/

Dzisiaj mam przyjemność zaprezentować wywiad z Psychozofem. Najpierw krótkie przedstawienie postaci: Sebastian (bo tak ma na imię) był kiedyś wyróżniającą się postacią na forum. Możliwe, że uczyłeś się grać czytając jego poradniki :) Był także przez pewien czas członkiem Team’u Grepolis. Więcej możecie dowiedzieć się z jego tematu na forum: click oraz z poniższego wywiadu. Miłego czytania :)

Michał333
Witam. Na wstępie chciałbym podziękować, że zgodziłeś się udzielić wywiadu :) Nie wszyscy Cię znają, dlatego powiedz coś o sobie. Kim jesteś, jakie masz zainteresowania, hobby?

Psychozof
Kiedykolwiek ktoś chce mnie czytać, mogę pisać, proszę :) Jeszcze sam nie do końca zdążyłem się poznać, ale spróbuję odpowiedzieć. Mam na imię Seb, lat 28. Psychozof jest moim awatarem żyjącym w internecie. Staram się utrzymywać we wrażliwości i empatii, unikam agresji i przymusu, przyparty do ściany eliminuję zagrożenie, kocham wszystkich ludzi. Żyję by tworzyć, wstaję z ciekawości. Hobby? Studiuję (we własnym zakresie) naturę ludzką, badam źródło istnienia. Lubię się rozpisywać, dużo piszę w internecie pod różnymi pseudonimami. Uwielbiam gry, a w szczególności takie z elementami rpg.

Michał
Mówisz, że Psychozof to postać internetowa. Czyli życie realne i wirtualne to dla Ciebie dwa zupełnie inne światy, których nawet nie próbujesz ze sobą łączyć?

Psychozof
Oczywiście świat wirtualny jest częścią świata realnego, jednak ludzie w internecie zachowują się zgoła inaczej niż w świecie realnym. Inaczej nie znaczy gorzej lub lepiej, tylko inaczej. Ludzie ogólnie cały czas wchodzą w różne role: na uczelni są inni, na imprezie są inni, w urzędzie są inni, jako rodzice są inni, etc. Tym samym przyjmują różne awatary, aby ich rola wypadła skutecznie. Natura pozostaje jednak ta sama; jeśli ktoś jest dobry, to szanuje ludzi zarówno w świecie realnym jak i w internecie. To jest w sumie ten sam świat, tylko w internecie można być anonimowym, co daje większe pole działania. Brak ograniczeń przestrzennych, wiekowych, często zdrowotnych, sprawia, że przestrzeń internetowa pełna jest awatarów o równych szansach i każdy może w tej przestrzeni dowolnie żyć i tworzyć. Z drugiej strony żadna przestrzeń internetowa nie ma porównania do wyprawy survivalowej na kilka dni do lasu czy wzdłuż rzeki. Wtedy wspaniale można poznać swoje możliwości, wolę przeżycia i przydatność dla grupy, ale w innym znaczeniu (sił fizycznych, odporności na pogodę, zmniejszania napięć w grupie, umiejętności zabezpieczenia schronienia, znalezienia wody, pożywienia czy rozpalenia ogniska). Próbuję łączyć te dwa światy, ale różnią się diametralnie. Jakkolwiek by było, razem tworzą całość :)

Michał
Jesteś fanem survivalu? Jeśli tak, w jakich krajach przeżywałeś swoje przygody?

Psychozof
Całkowitym, od pierwszej wyprawy. Zaczęło się od wypuszczania w teren jako dzieciak wzdłuż Odry, oraz zgubienia w lesie. Polska to idealne miejsce do praktykowania survivalu, zresztą na dobrą sprawę wielu ludzi praktykuje go w kraju na co dzień. Największe przygody w terenie to oczywiście polskie lasy, szczególnie Bieszczady. Dobrze wspominam też Góry Sokole, piękny skalisty teren, można się wspinać i łatwo schronić się w nocy. W Tatrach okolice Giewontu. W Irlandii, w Dublinie przeżycie kilku tygodni w mieście bez środków do życia. W Irlandii Północnej wypuszczenie się nocą do Belfastu, by pozwiedzać zakazane dzielnice. W Anglii zaś wycieczki z namiotem wzdłuż rzeki, które są inspirujące, ponieważ dużo ludzi pływa tutaj na tzw. living boats, czyli łodziach mieszkalnych, i są bardzo życzliwi dla napotkanych ludzi. Generalnie survival to sztuka przeżycia w dowolnych warunkach, uczę się tego. A Ty lubisz przebywać w terenie?

Michał
Jeżeli chodzi o mnie, lubię lasy :P Ale nie mówmy o mnie. Czym się obecnie zajmujesz? Pracujesz, a może wolisz się dalej edukować?

Psychozof
Harmonia jest właśnie w lesie ^^ Obecnie pracuję na samozatrudnieniu jako tłumacz, na Wyspach jest spore zapotrzebowanie na język polski. Zwykle pracuję na budowach z grupami fachowców budowlanych (cieśli, zbrojarzy, betoniarzy, spawaczy) i staram się, aby szczęśliwi byli zarówno pracownicy, jak i biuro oraz ja. Trzeba dużo cierpliwości i stawiania się w role innych, a także umiejętnego przekazywania ludziom informacji, tak aby nikogo nie urazić, a jednocześnie upewnić się, że praca jest zrobiona. W międzyczasie edukuję się, szczególnie w filozofii, rozwijam jej część związaną z wpływem przeżyć na światopogląd, wciąż odświeżam nauki społeczne, poświęcam na to sporo środków i czasu. Wcześniej studiowałem na Uniwersytecie Wrocławskim.

Michał
Powiedziałeś mi przed wywiadem, że niedawno przyjechałeś do Polski. Mieszkasz na stałe za granicą? Jeżeli tak, to gdzie?

Psychozof
Ach, tu i tam, jako istoty żyjemy w całym wszechświecie :) Fizycznie czasem wydaje mi się, że jestem typowym emigrantem, który wróci jak tylko coś jeszcze osiągnie. Prawda jest taka, że człowiek przyzwyczaja się do nowych miejsc, a potem do kolejnych. W styczniu 2006 roku wyleciałem z Wrocławia do Irlandii z dwójką znajomych, plecakiem, starym laptopem, w dobrych butach i z biletem w jedną stronę. W Polsce nie mogłem znaleźć pracy, która pozwoliłaby mi wynająć mieszkanie (klasycznie), najwyraźniej nie znałem odpowiednich ludzi. Poleciałem więc szukać przygód i je znalazłem. W czerwcu ‘06 przeniosłem się na północ do Bangor, gdzie polecam połów makreli na molo w okolicach czerwca do sierpnia, oraz spacer wzdłuż morza aż do Holywood ^^ W połowie ‘08 znalazłem się w środkowej Anglii niedaleko lasu Sherwood i Nottingham, gdzie często można natknąć się na ludzi przepływających na łodziach mieszkalnych przez miasto obok pubów. Zaś od kwietnia ‘11 przebywam na południu wyspy nad Tamizą. Planuje doświadczyć mieszkania przynajmniej jednego roku na łodzi mieszkalnej (takiej z kominkiem, sypialnią, kuchnią i łazienką), gdzie będzie można karmić łabędzie przez okno.
Może porozmawiajmy też o Grepolis? ^^

Michał
W jaki sposób udawało Ci się łączyć obowiązki codzienne z grą? Miewałeś z tym problemy?

Psychozof
Jest wiele urządzeń, które łączą z internetem. Zawsze mam pod ręka internet, ale kiedy trzeba się na czymś skupić, to się skupiam. Gra przy dużej ilości miast i aktywnej walce jest wymagająca czasowo i organizacyjnie. Trzeba mieć możliwość wglądu w nią w kluczowych momentach (wysłanie wsparcia, atak, kolonizacja, obrona przed kolonizacją itd.), trzeba być wtedy online, jeśli chce się z powodzeniem rozwijać. Klucz to dobrze zorganizować sobie czas. Można grać w odpowiednich chwilach, jeśli wszystko dobrze się obliczy. Jednak jeśli znajdziesz się na froncie, to ataki masz przez cały dzień, od rana do wieczora. Jeżeli nie jesteś cały czas w grze i nie znasz sposobów na obronę będąc nieobecnym, tracisz miasta. Choć nowy system podboju daje te 12 godzin na zauważenie ataku kolonizującego, a stary system daje 24 godziny na odbicie miasta, do obrony potrzeba wojsk, których to znowu trzeba pilnować cały czas lub wysyłać z katapultami do pustych miast (w v.1.x do wiosek rolniczych) na 6-12-godzinne przejażdżki, aby były w tym czasie nietykalne. W przypadku starego systemu podboju, powracające wojsko zaatakuje wojska okupujące, co daje nam automat obronny. Zaś atakowanie okolicznych miast sprawia zwykle, że ludzie zaczynają tworzyć obronę, co również nas zabezpiecza. Jednak to właśnie aktywność w grze decyduje o tym, jak daleko się w niej zajdzie. Im więcej się wie o grze, tym bardziej owocny jest czas przy niej spędzany i nie trzeba non-stop być online. Oczywiście Grepolis to ludzie, więc rozmowy, forum sojuszu, poznawanie nowych ludzi, skutecznie przykleja do gry zazwyczaj na dłuższy czas niż zaplanowaliśmy. Problem pojawia się gdy człowiek zaczyna rezygnować z potrzebnych rzeczy na rzecz skuteczniejszej gry. Tu pomaga wewnętrzna dyscyplina, dobre planowanie czasu, lub świadome ograniczanie dostępu do sieci. Jednak jeśli chce się grać, to będzie się to robiło w taki sposób, aby wszystko pogodzić. Raz zdarzyła mi się sytuacja, gdzie jednocześnie prowadziłem prezentację BHP i grałem w Grepolis, by zdążyć z akcjami. Raz wystarczy ;)

Michał
Czy miewałeś problemy w życiu realnym spowodowane przez Grepolis?

Psychozof
Tak. Nadmierne siedzenie przy grze sprawia, że ignoruje się otaczający świat oraz ludzi, którzy są blisko. Warto żyć w obu światach, nie tylko w internecie, a zbytnie przykucie do gry z jakichkolwiek powodów odcina od świata zewnętrznego.
Z drugiej strony to ciekawa rozrywka. Od dłuższego czasu staram się równoważyć granie z codziennym uświadamianiem sobie jak piękny jest otaczający nas świat i że naprawdę warto pospacerować choćby te dwie godzinki w tygodniu nad rzeką, w lesie, czy gdziekolwiek w plenerze. Problemy pojawiają się jeśli zaburzy się równowagę. Niestety (albo i stety) trzeba być wszędzie, nie tylko w grze, by mieć pojęcie o życiu, ludziach i o własnych możliwościach.

Michał
Zachęcałeś swoich znajomych do spróbowania swych sił w Grepolis? Czy może ukrywałeś to, że sam w to grasz?

Psychozof
Lepiej, gdy rozpocznie się grę z własnej inicjatywy, ale tak, zdarzało mi się zapraszać osoby, które jeszcze nie grały, oraz osoby, które już grały wcześniej. Na Grepolis namówił mnie mój brat, to był sam początek świata Alfa. Nie ukrywałem nigdy, że gram ^^ To byłoby zabawne. Gram w wiele gier, żadnej z nich nie ukrywam. Szczególnie, że byłem raczej wyraźną postacią na forum, więc raczej ciężko byłoby mi to ukryć. 90% moich znajomych korzysta z internetu, więc ukrywanie się nie wchodzi w grę.

Michał
Czy grasz jeszcze w Grepolis? Jeśli nie, co Cię skłoniło do odejścia?

Psychozof
Uparcie gram. Jestem na Jocie w sojuszu …Test Joty… Po prawie dwóch latach gry to kwestia pewnej stałości. Obecnie z założycielką tego sojuszu płyniemy na koniec świata Jota, gdzie nikt jeszcze nigdy nie dotarł. Następny przystanek będzie przy samej krawędzi. Potem jest plan otoczenia świata Jota ^^ W każdym razie pojawiają się nowe pomysły, które sprawiają, że gra jest ciekawa. Byłem bardzo przyzwyczajony do wersji 1.x, wersja 2.x nie jest już taka szybka, ale jest ciekawsza, bo nowa. Natomiast na świecie Alfa zresetowałem konto, kiedy czas uniemożliwiał mi opiekowanie się miastami. Rozpisałem swoje polis w sojuszu DDCR, który powstał z sojuszów: Dark Collective, Doświadczeni oraz Roninowie i z których ludzi serdecznie pozdrawiam, tak jak i całą Alfę (Bad Devils, Nowa Nazwa, a także Never, bo było z kim się poganiać :)) Ogólnie wciąż mam tam jedno miasteczko po restarcie, które nazwałem Valhalla.

Michał
Płyniesz na koniec świata, żeby osiągnąć coś nowego, czy jest to spowodowane brakiem chęci/możliwości do walki?

Psychozof
Zawsze, a na pewno często, powodem jest dla mnie fakt, że nikt tam jeszcze nigdy nie dotarł ^^ Nowi gracze są umiejscawiani na obrzeżach skupisk miast już istniejących, nie spotkałem się jednak nigdy z przypadkiem, by ktoś miał miasto na końcu świata, tj. przy samej krawędzi, gdzie dalej już nic nie ma. Może po dopłynięciu na krańce świata otworzy się brama do Świata Bohaterów ^^, może zawiesi się serwer :), może świat się powiększy, a może nic się nie stanie ^^ Możliwości do walki są, i to duże, jeśli tylko ktoś chce wojować, znajdzie się wielu graczy, którzy chętnie podniosą rękawicę. Wojowałem na świecie Alfa, gdzie przyjmowałem taktykę „wbijania” się na teren wroga i przykuwania jego uwagi, co sprawiało, że zwiększała się przewaga na froncie . To bardzo czasochłonny sposób gry, ale też pełen niespodzianek i na pewno nie można się nudzić. Na Jocie od początku gram dla zabawy, nie napalałem się na podboje, cenię zdolności organizacyjne tutejszych sojuszy i obserwuję, jak to wszystko się rozwija. Ludzie szukają nie tyle walki, co sprawdzonych ludzi, by razem tworzyć grupy/sojusze. Dopiero potem jest czego bronić i o co walczyć. Wyprawa na koniec świata to taki symbol szukania granic tej gry :)

Michał
(W przerwie brutalnie uświadomiłem Psychozofa, że byli już śmiałkowie płynący na koniec świata :P)
Czy ten fakt zmienia Twoje plany? :)

Psychozof
Podziwiam. Nie wiedziałem, że już ktoś tego dokonał na świecie Beta. To dobrze. To bardzo dobrze. To znaczy, że gracze mają fantazje i energię, by te fantazje realizować. Dopłynięcie na koniec świata niemal gwarantuje kilka rzeczy. Na końcu świata praktycznie nikt nie będzie atakował miasta, więc zapewnia to swego rodzaju nieśmiertelność. Spełnienie zamierzonego celu, i to z wyrzeczeniami, bo zwykle płynie się ze środka i trzeba 3-4 przystanków, małych miasteczek, do których surowce płyną kilkanaście godzin (przydaje się tu Wesele w masowych ilościach). Wspólna zabawa, najlepiej namówić drugą osobę na wspólne płynięcie i ściganie się kto pierwszy w nowym miasteczku zbuduje statek kolonizacyjny i będzie w stanie płynąć kolejne 48 godzin (a nawet 60h, które zamienią się na 48h po odkryciu badania Kartografia i zbudowaniu Latarni). Fakt, że ktoś jeszcze tego dokonał, autentycznie cieszy :)

Michał
Byłeś kiedyś członkiem teamu Grepolis. Co Cię skłoniło, aby do niego dołączyć?

Psychozof
Dobro, miłość i szczęście – a konkretnie to chciałem je wnieść ^^ Skłoniły mnie dwie osoby z teamu, następnie pisałem podanie. Podobała mi się opcja oficjalnego odpowiadania na pytania, no i chciałem zmienić na lepszą opinię graczy na temat teamu i systemu ticketów. Starałem się też przedstawić kilka swoich umiejętności szczególnych, dzięki którym można uskutecznić parę rzeczy w grze i na forum. Ostatecznie chciałem bliżej poznać ludzi, którzy zajmują się tym zawodowo, zobaczyć to od kuchni. Więc generalnie to namowa, chęć pomagania, chęć doskonalenia Grepolis, ciekawość, i chęć sprawdzenia swoich umiejętności.

Michał
A więc plany miałeś ambitne. Czy udało Ci się je zrealizować?

Psychozof
Byłem w teamie mniej niż miesiąc (może kiedyś wrócę ;)) Udało mi się zrealizować dwa główne cele, zwrócenie uwagi na rudymentarność podejścia do graczy oraz rozmowy na kilka ciekawych tematów z kilkoma ciekawymi osobami, co myślę, że w jakiś sposób rozwinęło zarówno mnie, jak i te osoby. Powiem tak, tyle ile byłem w teamie, tyle udało mi się zrealizować ^^ Ogólnie jestem zadowolony z ostatecznych efektów.

Michał
Który okres wspominasz lepiej – ten, kiedy byłeś zwykłym graczem, czy kiedy byłeś członkiem teamu?

Psychozof
Zawsze byłem sobą. Wspominam wszystko dobrze, bo działałem zgodnie ze swoim sumieniem, zarówno grając, będąc w teamie, będąc na urlopie. Kilkukrotnie w życiu zmieniałem pracę, nosiłem różne przepustki, plakietki, przydomki, narzędzia, kierowałem pojazdami, ruchem, ludźmi, sprzątałem, brudziłem, podróżowałem. Życie to teatr ^^ Wciąż wcielamy się w nowe role. Zarówno bycie graczem jak i członkiem teamu ma swoje zalety, najlepiej chyba (jeśli chodzi o Grepolis) grać i być w teamie jednocześnie. Oczywiście nie dostaje się ticketów ani żadnych narzędzi dotyczących świata na którym się gra, plusem jest szersze spojrzenie na całość.

Michał
Poznałeś kiedyś w realu kogoś z graczy bądź teamu?

Psychozof
W obu światach. Zarówno kogoś z graczy jak i kogoś teamu, kto ma wiedzieć ten wie. Jestem kontrowersyjną postacią, na ogół albo mnie ktoś lubi albo nie lubi, rzadko zdarza mi się spotkać obojętność. Intencje zawsze mam dobre, ale nie zawsze są tak odczytywane. Stąd pozwolę sobie zachować to dla siebie :)

Michał
Jesteś także autorem wielu poradników. Pisałeś je w oparciu o własne doświadczenia czy sam wcześniej uczyłeś się od innych graczy?

Psychozof
Istotnie, znalazłem wiele odpowiedzi wśród postów graczy. Wiele stworzyłem we własnym zakresie. To się przeplata. Powiem szczerze, że nie od razu wszedłem na forum, uczyłem się tajników Grepolis z samej gry. Później to, czego nie wiedziałem, próbowałem znaleźć na forum sojuszu lub rozmowach z innymi. Potem przyszło FO, gdzie znalazłem sporo informacji wśród postów napisanych przez aktywnych uczestników i moja wiedza na temat gry znacznie wzrosła. Następnie sam zacząłem pisać na brakujące tematy w oparciu o wielogodzinne testy. Uwielbiam rozpracowywać szczegóły, wyszukiwać praw i wzorów jakimi rządzi się dana gra/rzecz/zjawisko. Bywało tak, że spędzałem kilkanaście godzin na testowaniu jak działają zaklęcia, jak wzrasta nastrój w wioskach rolniczych czy też jak maksymalnie zwiększyć ilość wolnych mieszkańców i jaki ma to wpływ na działanie miasta. Myślę, że połowę tego, co wiem, nauczyłem się od innych, a połowę rozpracowałem sam, testując uparcie szczegóły – co być może widać w poradnikach :)

Michał
Miałeś jakieś przerwy w grze?

Psychozof
Tak. Dwie.

Michał
W takim razie, dlaczego wracałeś do gry? Ktoś Cię do tego przekonywał, a może zwyczajnie nie byłeś w stanie wyjść z uzależnienia? ^^

Psychozof
Życie wymaga czasu. Gra stawała się zbyt czasochłonna, trzeba było przerwać. Po jakimś czasie zaczynało się myśleć o grze i powrocie. Ludzie też namawiają, sam namawiałem innych. Wiesz, to jest trochę tak, że coś się robi razem, można bawić się w kółko graniaste, ale my tu bawimy się razem w Grepolis. Wspólny wkład i organizowanie sojuszy to czysta inicjatywa, która im jest większa i bardziej aktywna, tym bardziej przyciąga. Chce się wracać by sobie kliknąć, by zobaczyć czy inni grają, lub tylko zerknąć czy ktoś konkretny gra i czy daje radę :)

Michał
Co najbardziej podoba Ci się w Grepolis?

Psychozof
To interesujący układ wysp, klimat starożytności, Wiki Grepolis – jej szefowa i team, łączone forum sojuszy, mechanika walk, różne systemy podboju, stałe dopracowywanie/update’y gry, no i przede wszystkim możliwość poznania nowych ludzi – wiele osób gra wyłącznie z tego powodu.

Michał
To może teraz druga strona, co Cię w Grepolis denerwuje?

Psychozof
Emm…, jest coś takiego – to sposób w jaki gra uzależnia i zbyt duża moc premium.
Nieurocze jest też gdy zdarzają się poważniejsze błędy w grze czy na forum i tworzy się nerwowa atmosfera.

Michał
Czy miałeś okazję zagrać na wersji 2.0? Jeśli tak, co niej myślisz?

Psychozof
Doświadczenie obu wersji to całość. Grałem w wersji 1.x, która została upgrade’owana do 2.x. Obecnie gram na Jocie. Zerknąłem też na betę Świata Bohaterów. Wersja 2.x jest na pewno bardziej interesująca od 1.x, jednocześnie jest dużo wolniejsza, co może denerwować. Pewne rzeczy, jak system wiosek rolniczych czy szybkość ładowania się gry, zostały zmienione moim zdaniem na gorsze. Wersja 2.x jest ciekawsza bo nowa, poprzednia w końcu by się przejadła. Jednocześnie pozostawienie jednego świata w wersji 1.x na pewno przysporzyło by graczy, sam bym zagrał na takim świecie. Lubię jednak 2.x. Pozytywnie, że gra się rozwija.

Michał
Czy miałeś już okazję zapoznania się z reaktywacją GreTime’sa? Co o nim myślisz?

Psychozof
Absolutne tak. Przeanalizowałem forum GreTime’sa i znalazłem kilka interesujących tematów pisanych przez znane mi osoby. Rozpoczynają się dobre dyskusje, szczególnie, że tematy poruszane to nie tylko sama gra ale też to, jak ludzie wpływają w grach na siebie nawzajem. I dlatego GreTime’s ma wielką szansę stać się jeszcze bardziej popularne. Namawiam gorąco do dyskusji na tematy dotyczące interakcji między graczami, jaka zachodzi w sojuszach i poza nimi.

Michał
Czy masz na koniec jakieś życzenie?

Psychozof
Ostatnie życzenie? ^^ Tak, żeby ludzie wzajemnie się szanowali i nie traktowali jako klientów i sprzedawców, tylko za każdym razem widzieli człowieka w człowieku, bez względu na to, czy ktoś pyta czy odpowiada. Tym samym, pozdrawiam wszystkich Forumowiczów, Graczy, jak i cały Team.

Michał
Tak więc dziękuję serdecznie za udzielony wywiad.

Psychozof
Zdrówka życzę!

M N O P

Lagoonia to gra przeglądarkowa stworzona przez niemiecką firmę InnoGames. Informacja o jej powstaniu została ogłoszona 28 lipca 2011 roku. Zamknięta wersja beta wystartowała późnym latem.

Wyobraź sobie, że postanawiasz zrobić niespodziankę Twoim rodzicom i kupujesz bilet na samolot do Warszawy. Wchodzisz na pokład i zajmujesz wygodne miejsce, zapinasz pasy. Samolot rusza, stewardesa obsługuje pasażerów, podając ciepłe posiłki. Nagle, kapitan zgłasza że są jakieś kłopoty ze sterami i samolot schodzi coraz niżej i niżej, i niżej. Wszyscy krzyczą:
- Co się dzieje?
Po paru sekundach na Pacyfiku koło wysepki samolot rozbija się. Tylko Tobie udaje się przeżyć. Wydostajesz się z wraku samolotu i dopływasz do wysepki. Pierwsze co robisz, to wysyłasz pomoc: odnajdujesz szklaną butelkę i wkładasz swój list. Masz dobre myśli i liczysz, że wydostaniesz się z wyspy. Zbliża się noc, więc szukasz sobie schronienia na ten właśnie czas. Jednak mijają kolejne dni, a pomocy nadal nie ma. Zaczynasz się zastanawiać, jak tu przetrwać…

To co napisałem powyżej, niejako przysłania sam sens Świąt Bożego Narodzenia. Mimo, że jakoś specjalnie zagorzałym katolikiem nie jestem, z przykrością patrzę na to, że nie ma już Świąt Bożego Narodzenia. Coraz częściej i na coraz większą skalę ma miejsce komercjalizacja Bożego Narodzenia. To co teraz piszę, zapewne nie spodoba się pewnej części osób. Ale pamiętajmy! Święta to nie tylko prezenty, to nie tylko oglądanie Kevina (którego osobiście bardzo lubię :P). Święta to też czas, w którym możemy porozmawiać z własną rodziną, podzielić się problemami i myślami czy chociażby pomóc komuś kogo znamy, a kto tej pomocy oczekuje. Tak niewiele, a może przynieść naprawdę wiele radości.
Tak, ten tekst ma być refleksyjny. Ze smutkiem patrzę jednak jak Amerykanie udają, że mają Boże Narodzenie. Udają, bo niedawno spotkałem się z informacją (co prawda nie wiem czy prawdziwą), że połowa Amerykanów nie wie z czym tak do końca wiążą się te Święta.

Co nie oznacza, że pod naszymi choinkami ma być pusto a z radia ma nie lecieć „Last Christmas” – wcale, że nie. Po prostu pamiętajmy, że Święta powinny być też pewnego rodzaju odskocznią od codzienności. To się tyczy również graczy Grepolis. Zawrzyjcie, choć na ten krótki czas pokój, niech to będzie czas pokoju i serdeczności. :)

Bajkopisarz

(Gratulujemy, Bajkopisarz został pierwszą osobą, która dostanie złoto za artykuł!)

Wybaczcie za tą eksplozję informacji na temat Forge of Empires, lecz obok tego nie da się przejść obojętnie.
Dziś rano sprawdziłem sobie profil FoE na Facebooku. Widzę, że dodali nową zakładkę „Exclusive Preview”. Nie zastanawiając się długo, wszedłem na nią. Moim oczom ukazał się klucz do gry!

Gra jest w języku angielskim więc zapewne każdy da sobie radę.
Poza tym każde kliknięcie w ” ! ” daje nam dodatkowe informacje na temat następnego zadania.

Zadania są proste jednak niektóre zabierają strasznie długo czasu.
Ja się męczę od godziny 13:00  nad jednym zadaniem, chodzi w nim o to, że muszę zbudować pewien budynek.
Oczywiście wcześniej muszę posiadać odpowiednie badania..W tym właśnie jest problem, punktów mało, złota szkoda na punkty więc się czeka. Dopiero za 5 godzin będę mógł odblokować badanie i zakończyć badanie.

Na początku trzeba troszkę posiedzieć przy grze, co 15 minut z wybudowanych wiosek trzeba zebrać pieniądze (złoto)..
Coś takiego jak czynsz.

Gry nie możemy jeszcze oceniać, jednym się spodoba innym nie..
Wiadomo, że to są testy i nie wszystko chodzi idealnie. Osoby, które oczekują gotowego produktu mogą się zdziwić bądź zniechęcić do gry.
Co jakiś czas wyskakuje „Connection time out” i musimy się zalogować ponownie.

Punkty badań wolno się ładują… 1 punkt na godzinę.
Punkty można kupić za złoto, pierwszy punkt kosztuje 200 sztuk złota, kolejny 250 czyli o 50 sztuk złota więcej i tak dalej.
Na początku nie opłaca się kupować punktów, pieniądze bardziej są potrzebne na wznoszenie budynków.
W zakładce „Research” trzeba wiedzieć, co badać ponieważ później można się zatrzymać na zadaniu nawet na kilka godzin. Ważne jest też zadowolenie mieszkańców.
Każdy budynek dodaje nam populacji, jednak zabiera punkty szczęścia. Trzeba na bieżąco budować specjalne budynki, które zadowalają mieszkańców.

Bardzo zaskoczyła mnie forma bitwy: sam mogę sterować wojskiem. To już nie to, co np. w Grepolis czy Plemionach, gdzie wysyłamy atak i po sekundzie wygrywamy albo przegrywamy. Tutaj sami ustalamy taktykę, duży +.

Myślę, że na razie tyle wystarczy. Muszę jeszcze troszkę pograć, aby napisać więcej.
Z drugiej strony, nie chcę zabierać przyjemności z odkrywania gry innym graczom ;)

Nie mniej jednak, gra warta polecenia. Jutro z rana pewnie będzie dostępny nowy kod, postarajcie się go dostać :)

Film:

Screenshots:

Dziś mamy dla Was dobrą wiadomość! Każdy z Was awansował na naszym portalu o jeden stopień!
Już wyjaśniamy, o co chodzi…

Do tej pory, aby wysłać do nas artykuł musieliście  najpierw go napisać w edytorze tekstu, później wysłać na adres e-mail, a następnie czekać na odpowiedź.
Zastanawialiśmy się nad ulepszeniem tego procesu i oto efekt: od tej pory nic nie trzeba wysyłać na naszą pocztę e-mail! Wystarczy posiadać konto na portalu, dzięki któremu możecie dodać nowy wpis, artykuł czy felieton.

Już teraz każdy z Was może zostać naszym Współpracownikiem.
Co to oznacza?
Otóż to, że posiadacie większe prawa – każdy z Was może już teraz dodać swój tekst!

Wyjaśnimy teraz wszystko po kolei.

I. Kokpit

Aby móc wejść w kokpit, musicie się najpierw zalogować.
Wówczas po prawej stronie zobaczycie Panel użytkownika. Tam znajduje się Administracja witryną.

Po wybraniu opcji Administracja witryną, otwiera się strona ze statystykami. Po lewej stronie znajduje się Menu.

II. Menu

1.Wpisy

To jest główne menu, w którego skład wchodzą:

Wszystkie wpisy – spis wszystkich artykułów dostępnych na stronie portalu. Możecie je przeglądać, ale nie jesteście w stanie ich edytować.

Dodaj nowy – czyli to, co Was najbardziej interesuje. Tutaj możecie dodać nowy wpis!

2. Media

W tym miejscu istnieje możliwość dodania obrazków na potrzeby artykułów. Nie polecamy jednak tej opcji dodawania plików – w dalszej części tego artykułu przedstawimy lepszy sposób.

3. Komentarze

Tutaj niestety nie ma dużego pola do popisu. Macie wgląd do komentarzy, jednak nie możecie ich usuwać czy edytować.

4. Profil

Zakładka profil oferuje wiele opcji. Większość są to zmiany personalne typu wyświetlany nick czy avatar itp.

5. Narzędzia oraz Kontakt

Te elementy nie są dla Was zbyt użyteczne ze względu na ograniczone prawa.

III. Dodanie wpisu

Aby dodać wpis, należy wybrać Wpisy, a następnie Dodaj nowy. Wszystko jest intuicyjne, więc na pewno każdy z Was sobie poradzi. Po kliknięciu powinniście zobaczyć stronę z edytorem tekstu (na zdjęciu poniżej menu główne po lewej stronie specjalnie jest zwinięte, aby zdjęcie było lepiej widoczne).

Edytor jest w miarę przejrzysty, więc nie będziemy tłumaczyć poszczególnych opcji. Oczywiście są również opcje specjalne, które w innym poradniku postaramy się Wam dość składnie wytłumaczyć.

Ważne ustawienia:
W górnym rogu po prawej stronie znajdują się Opcje ekranu. Po ich kliknięciu możecie stworzyć sobie własną kompozycję. Polecamy opcję z obrazka poniżej, gdyż zawiera wszystkie potrzebne elementy.

Podstawowe informacje już mamy za sobą, więc czas na wyjaśnienie pól „Opublikuj”, „Kategorie”, „Tagi wpisów” oraz „Wpis”.

1. Opublikuj
Zaletą tego pola jest możliwość podejrzenia swojej pracy w czasie rzeczywistym, czyli pisząc tekst możecie kliknąć w ikonę „Podejrzyj”. Zostaniecie przeniesieni do nowej karty i tam na bieżąco będziecie mogli oglądać Waszą pracę. Aby edytować, przechodzicie znów do karty gdzie piszecie Wasz artykuł. Nie trzeba zamykać żadnej z obu kart, co ułatwia przechodzenie pomiędzy nimi.
Gdy znów chcecie podejrzeć zmiany klikacie raz jeszcze na „Podejrzyj”. Karta z wcześniejszym podglądem zostanie odświeżona i zobaczycie zmiany.

2. Kategorie
To okienko wydaje się zrozumiałe dla każdego – po prostu należy wybrać tę kategorię dla Waszego tekstu, która najbardziej mu odpowiada.

3. Tagi wpisów
Tagi to swego rodzaju słowa kluczowe danego tekstu. Tutaj warto, abyście umieścili możliwie jak najwięcej tagów związanych z Waszym artykułem. Aby je dodać, wpisujecie jeden tag oraz klikacie „enter”. Czynność należy powtórzyć aż otrzymacie pożądaną liczbę tagów.

4. Wypis
To jest ważne dla nas. W tym miejscu prosimy o zdefiniowanie tekstu, który ma się pojawić w obrazku na stronie głównej. Bez tego nie zaakceptujemy Twojego wpisu.
Przykład:

Autor ustala tekst w tym przypadku „Zagraj na nowym świecie dla Bohaterów” jako własny! 

5. Ikona wpisu
To pole prosimy zostawić puste. Gdy grafik zrobi obrazek dla danego artykułu, to tutaj go wstawimy, po czym opublikujemy.

Wydaje nam się, że na dziś wystarczy tych informacji :)
Jeśli macie pytania to proszę zadawać je w komentarzach.

W najbliższym czasie będzie również poradnik na temat obsługi edytora tekstu oraz dodatkowych tagów takich jak:

Button:

Spoiler:

Box:

Dymek:

Gratulacje wytrwania do końca pierwszej części dotyczącej zmian!
Mamy nadzieję, że teraz będzie Wam łatwiej aktywnie uczestniczyć w życiu portalu!

Administracja GreTime’s

Herosi Grepo

Wiele nicków przewijało się i będzie się przewijać przez kolejne światy Grepolis. Jedne tylko na chwilę, inne odciskają swoje piętno w historii tej gry. Stają się ogólnie znane. Przez jednych podziwiane, a przez innych wręcz znienawidzone.
W tym cyklu wywiadów będziemy starali się przybliżyć Wam sylwetki topowych graczy serwerów, najlepszych przywódców i strategów.
Być może udzielą drobnych sugestii co do taktyki gry, które zapewne okażą się Wam pomocne.

Pierwszą osobą, z którą miałem przyjemność przeprowadzić wywiad jest Guda Caro. Założycielka i niekwestionowana liderka sojuszu *SPARTA* na świecie Beta.
Zapraszam do lektury.

Undahun: Witam Cię cieplutko i na wstępie pytam o zdrówko.

Guda: Hmmm, ze zdrówkiem dobrze (tak szablonowo). Cieplutko pozdrawiam.
Undahun: Twoja przygoda z Grepo. Jak to się wszystko zaczęło? Czy była to Twoja pierwsza gra online?

Guda: Moja przygoda z Grepolis… Kilka lat temu grałam już w tego typu gry. Pierwszą, braną przeze mnie bardziej na poważnie, były Plemiona… Oczywiście w międzyczasie pojawiały się tam motywy (gry) z wampirami, kosmosem… Ale jednak skończyło się na Plemionach.
Później zrobiłam sobie dwuletnią przerwę, aż w końcu gdzieś tam zobaczyłam reklamę Grepolis. Wyświetlił mi się taki banerek gdzieś z boku jakiejś strony… I powiem szczerze, że nudząc się, kliknęłam żeby zobaczyć co tam się pod tym hasełkiem kryje. W lutym 2010 roku założyłam Sojuszu *SPARTA* na świecie Beta i tak to się zaczęło. Oczywiście pierwsze kroki były bardziej poznawaniem możliwości gry niż dobrymi rozgrywkami, ale później, w miarę upływu czasu, wszystko się rozkręcało.

Undahun: Plemiona, ehhh… Też tam byłem.  Jakieś bliższe szczegóły, światy, osiągnięcia?

Guda: Hmmmm, odnośnie Plemion… Dawno to było… Pamiętam, że na drugim świecie miałam swój sojusz (plemię), jednak brak czasu w konsekwencji spowodował, że nie miałam możliwości go dalej prowadzić i oddałam stery. Później, po krótkiej przerwie rozpoczęłam grę na innym świecie, już nie pamiętam czy to był 10 czy 11. Grałam tam w plemieniu Pogromcy Zła. Jednak nie ukończyłam z nimi gry do końca ze względu na zbyt duże obciążenie pracą w realu. Teraz już wiem, że Grepolis „dociągnę” do końca, ponieważ spotkałam tutaj niesamowitych ludzi i dla nich i razem z nimi chcę to skończyć.

Undahun: Zatem kilka pytań ze strefy prywatnej. Czym zajmujesz się na co dzień i w jaki sposób godzisz aktywną grę z życiem prywatnym przez tak długi czas?

Guda: Na co dzień pracuję w kancelarii rachunkowo-prawnej, zarządzam znaczną grupą osób. Oprócz tego prowadzę swoją firmę.
Jak godzę grę z życiem? Powiem tak: codzienny natłok zadań i spraw do załatwienia powoduje, że chętnie siadam przed komputerem i relaksuje się przed Grepolis. Ta gra pozwala mi odpocząć i odłączyć się umysłowo od spraw zawodowych. Ale nie jest czymś, co powodowałoby przymus… Wiadomo, że zdarzają się sytuacje w grze, które wymagają większego zaangażowania i poświecenia większej ilości czasu… Jednak jak się to zrealizuje, to satysfakcja jest czymś, co wynagradza trud włożony w grę.

Undahun: Rozumiem. Czy w takim razie jest to sposób na pozbycie się pewnej energii, która kumuluje się w człowieku za sprawą pracy, stresu i realnego świata? Niektórzy wolą siłownię.

Guda: Zgadzam się. Tak naprawdę wszyscy, którzy tu grają, wiedzą, że praca typu sprawdzanie aktywności, pisanie regulaminów, sprawdzanie ludzi czy np. wysyłają surowce, jest pracą „niezapłaconą”. Ale robimy to i dobrze się przy tym bawimy.
Chodzę również na fitness i powiem szczerze, że po powrocie z fitness, po prysznicu, lubię sobie usiąść przed komputerem i pograć. Wejść na Team Speak’a i porozmawiać co tam „chłopacy-Spartanie” robią w grze i z kim aktualnie toczą spory.
Powiem tak, jeśli ktoś chce to znajdzie czas i na pracę, i na siłownie czy fitness, i na grę… To tylko kwestia dobrej organizacji.

Undahun: Utarczki słowne to nieodzowny element tej gry. Jako założyciel, jak radzisz sobie z uspokajaniem sojuszników ze zbyt ognistym temperamentem?

Guda: Sojusz to zbiór rozmaitych ludzi z różnym charakterem, różnym usposobieniem, różnym stylem gry i wypowiedzi. Poprzez wykupionego Team Speak’a znam każdego ze słuchu, a na dodatek mieliśmy już okazje się spotkać i to niejednokrotnie. Zrobiliśmy również pierwszy, oficjalny zjazd sojuszu w Krasnobrodzie. Planowany jest drugi w okolicach lutego – marca 2012. W związku z tym, że w miarę znam ludzi, z którymi gram, z którymi współpracuję, staram się w trakcie rozmowy i negocjacji, tłumacząc to dobrem sojuszu, dobrem ogółu, temperować graczy. Raczej nie zdarzyło mi się przez te dwa lata, aby ktoś zbuntował się wobec mnie, czy wobec decyzji moich Radnych. W miarę możliwości dochodzimy do kompromisu. Czasami jednak zdarza się tak, że nieposłuszni muszą poddać się karze .

Undahun: Z autopsji wiem, że nie wszyscy faceci tolerują nad sobą władzę kobiet. Czy i Ciebie spotyka/spotkało takie nastawienie w sojuszu?

Guda: Hmmm, jakoś nigdy się z tym nie spotkałam. Moi ludzie wiedzą, że można ze mną podyskutować, porozmawiać, ponegocjować. Jednak jak postawię na swoim, „tupnę” nogą to mnie słuchają, przynajmniej udają, że słuchają, abym się uspokoiła. Nigdy nie miałam zarzutu odnośnie tego, że jestem kobietą i że mają mnie słuchać. Może też dlatego, że każdą ważną decyzję podejmuję w oparciu o opinię Rady, w której de facto są prawie sami mężczyźni. Powiem szczerze, że w tym momencie właśnie siedzimy z sojuszem i rozmawiamy na Skype. Zapytałam się czy mieli kiedykolwiek zastrzeżenia odnośnie tego, że rządzi/kieruje nimi kobieta. Oprócz tego, że wybuchnęli śmiechem, stwierdzili, że nigdy się nad tym nie zastanawiali i raczej nie stanowiło to zbytniego problemu. Ja jednak wiem z autopsji, że na początku każdy mężczyzna rozpoczynając ze mną rozmowę odbiera mnie z przymrużeniem oka. Jednak w ciągu dalszej rozmowy sam zauważa, że sojusz ma do mnie odpowiednie nastawianie i szanuje moje polecenia… I nikt nie buntuje się z tego powodu, że jestem kobietą.

Undahun: Zarywanie nocek i całe dnie spędzone w grze to normalne zjawiska przy aktywnym graniu i chęci osiągnięcia dobrych wyników. Jak to wygląda/wyglądało u Ciebie?

Guda: Aktywność w grze wyglądała różnie, w zależności od chęci, sytuacji na świecie Beta no i oczywiście pracy w realu. Jakby przejrzeć te niecałe dwa lata… W pierwszym roku byłam bardzo aktywna. Sprawy organizacyjne dotyczące sojuszu, stabilizowanie pozycji sojuszu na świecie, rozmowy dyplomatyczne, wojna z sojuszem Legion Ateński… Był to bardzo ciekawy, burzliwy okres i nie ukrywam, że zdarzało się zarwać nockę i to nie jedną przy koordynowaniu ataków, obronie itp. Przesiadywaliśmy wtedy też całe wieczory i noce na Team Speak’u (prawie cały sojusz), koordynując ataki, organizując wsparcie.
Z ludźmi tak się zżyliśmy, że oprócz nocnych wojaży na Grepolis bywało również wspólne granie w kalambury, chińczyka czy inne gierki… Pamiętam, jak robiliśmy dyżury – mieliśmy powstawiane „czujki” w miastach współgraczy i przy jakiejkolwiek próbie przejęcia lub chociażby ataku ludzie byli budzeni telefonami i alarmowani…  Naprawdę wielu z nas poświęcało się dla gry, dla satysfakcji zwycięstwa. Okres ten jednak szybko się skończył – pomyślnie bo zwycięstwem i pokonaniem największego i najmocniejszego wroga z jakim przyszło nam się zmierzyć. Byli to bardzo dobrzy gracze, których do tej pory potrafię wymienić z nicku. Muszę tutaj dodać, iż przy pokonywaniu tego sojuszu wielką zasługę miały również sojusze Troja, Gniew oraz inni pojedynczy gracze z innych sojuszy.
Później nastał okres „przestoju”, który wykorzystany został do rozwoju miast i zdobywania nowych. Nie skupiano zbytnej uwagi na walce czy obronie. Jednak „szło” się cały czas do przodu. Teraz aktywność nasza skupia się głównie na wybudowaniu cudów i zwyciężeniu świata Beta.

Undahun: By dobrze przewodzić ludźmi należy mieć do tego predyspozycje. Jak Tobie się to udaje? Posiadasz jakieś doświadczenie w tej materii z życia realnego?

Guda: Zawsze lubiłam rządzić, ale rządzić na zasadzie „przewodzić” a nie „rozkazywać”. Lubię panować nad sytuacją bo wtedy wiem, że jak coś robię to od A do Z i wiem wtedy jaki jest stan faktyczny. Oczywiście mam przy sobie znakomity sztab moich Radnych, bez których nie dałabym rady. Są to świetni ludzie z dużym doświadczeniem, zarówno w tego typu grach, jak  i w życiu prywatnym. Dla całego sojuszu i pozycji na świecie największe zasługi mieli aktualni i byli Radni i zamierzam tutaj o nich wspomnieć, dzięki nim powolutku brniemy do zwycięstwa. Także wielkie podziękowania tutaj dla: bighan, Alyenya, cycu, roman.walentynowicz, green-fly, slawek76, Lizander, loni21, Franko bez brody, Bolek1978, Dowek, Zack Tumus, Edosteam oraz Sycyl. Osobiście w życiu prywatnym kieruję sporą grupą osób. Mam pod sobą dwa oddziały firmy w różnych miejscowościach. Lubię koordynować, rozdzielać pracę, organizować. Nie lubię zmuszać nikogo do czegoś, czego nie chce. Każdy człowiek potrafi w każdym zadaniu znaleźć odrobinę siebie i zrealizować się w tej małej dziedzinie. Umiejętnością jest jednak to, aby odnaleźć dla każdego to coś, w czym będzie się spełniał… Tak jest zarówno w Realu, jak i w grze…W swoim sojuszu mam świetnych strategów, genialnych obrońców, i niesamowitych atakujących. Jedni są porywczy i rządni „krwi” – wtedy przydzielam ich do akcji offowych. Drudzy są cisi i spokojni, cierpliwi i godni zaufania – zajmują się obroną i sprawia im to satysfakcję. Następni działają zadaniowo… Zleci się im wykonanie zadania, wykonają je – zostają pochwaleni i daje im to satysfakcję. Kolejni są akcyjni – jest akcja, grają na 1000%. Akcja jest zakończona pomyślnie i robią sobie „przerwę” np. na tydzień lub dwa aby odpocząć. Ważne jest to aby umiejętnie przydzielać zadania do osób. Tak jak w życiu prywatnym, tak i w grze… Ja zajmuje się tylko przydziałem ról i koordynacją tak, aby wszystko miało „ręce i nogi” i czemuś służyło.

Undahun: Kiedyś mieliśmy możliwość wspólnej gry w Legionie Ateńskim na Jocie. Czy grasz jeszcze na jakichś serwerach czy jednak skupiasz się tylko na Beta?

Guda: Tak, grałam na innych światach. Jednak od pewnego czasu zrezygnowałam z nich skupiając się tylko i wyłącznie na moim świecie macierzystym – Beta. Głównie z tego powodu, że stwierdziłam, iż aby móc rzetelnie doprowadzić sojusz do zwycięstwa, muszę się poświęcić tylko temu.

Undahun: Wielkie bitwy. Zapewne byłaś uczestniczką niejednej batalii w grze. Czy jakaś utkwiła Ci w pamięci do dnia dzisiejszego? A może wielkie bitwy jeszcze przed Tobą i Twoim sojuszem? A spektakularne akcje przeciwko innym graczom, sojuszom? Możesz nam jakoś przybliżyć kulisy tych zmagań?

Guda: Największa wojna a za razem bitwy odbywały się za czasów istnienia Legionu Ateńskiego. Tak jak wspomniałam wcześniej to był jedyny przeciwnik, który powodował, że musieliśmy wytężać swoje siły, koordynować ataki w dzień i w nocy aby móc ich przezwyciężyć. To były niezapomniane rozgrywki. Pamiętam kilka rozgrywek z graczami typu prosperr, tenno2 czy dudek777. Rozgrywki trwały tygodniami aby zabrać im miasta. Trzeba było pomyśleć, zorganizować podstępną akcję, zwrócić uwagę całego ich sojuszu ku innemu graczowi aby tam skupili swój deff a później, z zaskoczenia, precyzyjnie zaatakować. Akcje koordynowało się co do sekundy, aby przeciwnik nie mógł „wcisnąć” pomiędzy atakami żadnego deffa. Teraz sojusz też troszkę wojuje i wygląda to na zasadzie: wrogowie zabiorą nam jedna wioskę – my im dwie, jednak rozgrywki nie odbywają się już na tak wysokim poziomie co z Legionem Ateńskim. Spektakularna akcja… hmmm musiałabym się podpytać moich ludzi. Przebywając codziennie na Team Speak’u słyszałam o wielu niezliczonych akcjach… Jednak trudno mi teraz wskazać jakąś spektakularną. Do spektakularnych na pewno należy zaliczyć walkę z prosperr’em.  O pierwszą swoją wyspę walczyli kilka dni Dowek i bighan. Opowiadali mi, że przeciwnicy mieli straszną przewagę. Byliśmy sojuszem top 5 czy 6 na morzu 55 i nikt w nas nie wierzył, że potrafimy komukolwiek zagrozić. A tu taki mały ale zgrany sojusz a potrafi… Z biegiem czasu zaczęliśmy skakać coraz wyżej w rankingu. Po kolei w akcjach moi Spartanie eliminowali kolejnych graczy z Legionu Ateńskiego we współpracy z naszymi długoletnimi sojusznikami Troją i Gniewem. Koordynowali świetne akcje, grali w nocy, czasami zdarzało się im siedzieć przy komputerze przez 24 godziny non stop w weekendy i koordynować próbując wpasować się w małą szczelinkę. Legion Ateński był zacnym przeciwnikiem i zasługuje na uznanie. Jest wielu graczy, którzy już nie grają a zasługują na szacunek, min. Edosteam, Sycyl, vieto, polangl, chaos777 i inni, którzy naprawdę wiele wnieśli do tej gry.

Undahun: Wprowadzono wersję 2.0 na wszystkich światach. Opcje premium wywołują wiele kontrowersji pośród graczy. Jak Ty się do tego odnosisz?

Guda: Z tego co wiem, to cały nasz Sojusz opowiadał się za nie wprowadzaniem wersji 2.0. Jednak zostaliśmy postawieni w nowej sytuacji i musieliśmy się do niej dostosować. Wiadomo, że ludzie się przyzwyczajają i ciężko wprowadzać nowe innowacyjne rozwiązania. Jednak przyzwyczajenie to tylko kwestia czasu. Na początku wielu narzekało, jednak wprowadzenie 2.0. ożywiło umierający już powoli świat Beta. Ludzie, tak jak na początku, zaczęli mówić: „popatrzcie, w tej nowej wersji można to czy tamto” – każdy od każdego uczył się czegoś nowego. Również wprowadzenie cudów i nowego boga spowodowało przeorganizowanie sojuszu… i wypracowanie nowej strategii działania sojuszu, ale nie było to niemożliwe, chodź wymagało znowu wiele pracy i rozmów dyplomatycznych. Odnośnie premium to jak dla mnie jest w porządku. Z tego co wiem, to współsojusznicy nie narzekali zbytnio. A wręcz słyszałam dużo dobrych opinii o nowych możliwościach, więc raczej jest to jak najbardziej na plus dla wersji 2.0.

Undahun: No i na koniec Twoja rada dla innych graczy, mniej doświadczonych. Jak grać by być w top liście graczy serwera?

Guda: Po pierwsze nie poddawać się i nie rezygnować mimo małych porażek i pojedynczych przegranych bitew. Pamiętać, że gra się dla siebie i ludzi, którzy codziennie poświęcają swój czas aby pomóc w atakach i w obronie. Pamiętać, że tylko razem (z pozostałymi współsojusznikami) można coś zdziałać. Z tego też względu należy być aktywnym w sojuszu, pomagać innym, angażować się w jego życie. Dobrze zgrani ludzie, miłe i sympatyczne relacje między członkami sojuszu to podstawa do tego, by móc na siebie liczyć. Gdy jeden gracz jest w trudnej sytuacji, to cały sojusz stoi za nim murem i choćby miał grać po nocach to poświeci się dla innego, potrzebującego pomocy.
Zgranie, relacje koleżeńsko-przyjacielskie, dawanie coś z siebie  no i aktywna gra – to wystarczy by być w TOP. A to co w konsekwencji zatrzymuje nas w grze i nie pozwala jej zakończyć wcześniej to tak naprawdę ludzie.

Undahun: Dziękuję Ci ślicznie za wywiad i poświęcony czas.

Guda: Również dziękuję.

Zza kulis wywiadu
Guda: Czy to wszystko? Czy jeszcze jakieś pytanka Ci się nasuwają?
Undahun: Troszkę tego wyszło a nie chcę Cię zbytnio męczyć.
Guda: Spokojnie… Jakby co, to pisz na maila.
Undahun: Dodam oczywiście zakończenie z pozdrowieniami dla całego sojuszu itd.
Guda: Będę wdzięczna za pozdrowienia i podziękowania za dwuletnią grę dla wszystkich moich ludzi.

Spełniając prośbę Gudy Caro, z tego miejsca i w jej imieniu składamy wyrazy podziękowania wszystkim graczom Sojuszu za trud i wytrwałość oraz za wspólną grę pod banderą *SPARTA*. 

Ze swojej strony oraz całej ekipy GreTime’s życzę kolejnych podbojów, świetnej zabawy, zwycięstwa nad światem i dotrwania do jego końca w niezmienionym składzie (Waszym przeciwnikom życzymy tego samego  żebyście mieli co robić) .
A być może, być może zawitacie kiedyś całą ekipą na zapowiadanym od dawna Świecie Bohaterów.

Dla GreTime’s 
Undahun